januar 27, 2012
det finaste er elevtekstar skrive av gutar på ca 17 år som har gjort så godt dei kan. dette har dei gjerne skrive nedst, i følgje med eit smilefjes.
ekstra fint når dei strekkjer seg mot ordgrensa, fordi dei får vita kva favorittfotballminnet til læraren er, så fort dei er komne seg over.
januar 14, 2012
/ broa / brua / brui
utkikks
ei god bok
detaljar
januar 12, 2012
då eg for hin vegen: skorsteinsrøyk som er ein spøkelseskval over taket.
då eg for heim, mellom anna:
Flå 155 m.o.h.: ein skogsveg – oppe: ei gravemaskin. nedanføre: ei ung kvinne (på veg ned). minus 7.
Haugastøl: falma anorakk kjem på. minus 4.
etter Myrdal: ho som tyt, har ein katt som heiter Frida. ho som tyt, fekk gåve av Frida til jol.
pre og post-Voss: korleis møter ein svigerforeldre? ei langdryg innføring. (her kraftig korta).
emne: konversasjon.
kvar: treretters på Frogner (“også hvisker han til meg ‘du begynner ytterst’, om bestikket, og alle bare hø-hø-hø!”)
korleis: sære nisjespørsmål og ignorering av svigerborn versus normal folkeleg samrøda. mest av det fyrste.
januar 9, 2012
alt frå fretex
desember 30, 2011
monster truck madness: me dreit i kappkøyringa og køyrde ut av løypa, langt ut i delen kor dei som hadde laga spelet ikkje hadde laga noko landskap. her køyrde me rundt i inkje, men det kunne gå litt opp og ned likevel.
ignition: viss me kom skeivt ut i starten var det ikkje gagn i. då dreit me i kappkøyringa, og tullkøyrde til dei andre bilane var komne i mål. så skuta me dei bakover i løypa, ein etter ein, og utføre stupet. det kravde mest arbeid å få bussen utføre. me måtte passa oss for traktoren, og ikkje vera så tankelause at me køyrde i mål sjølve før hine var krasja. me kunne skubba bilane føre traktoren òg, viss me ikkje orka styra med å dytta dei heilt til stupet. det var ikkje poeng å henta på denne framferda.
need for speed II: me spelte for å vinna. skulle ein greia dette, var det lurt å velja mclaren (trur eg), men sidan dette bilmerket både var ukjent, og hadde stygge fargeval, køyrde eg ofte dårlegare bilar. porschen, til dømes. utruleg vanskeleg å kontrollera. raud, oransje eller lilla.
lego racers: fyrst tullkøyrde me alle banane, til me hadde funne alle snarvegane på samtlege. så nær som ein bane, til valdsam irritasjon. dinest kopla me til joysticken, slik at dataen forstod at me ville spela duell. me brukte berre tastaturet når me spelte. to og to mot einannan, så vinnar mot vinnar, tapar mot tapar, vinnar mot vinnar og så vidare, i eit endelaust krinslaup, heile helgar og feriar.
desember 30, 2011
Sportsbutikken der han, i den overbevisning at en skjerm som viser Eurosport er en overvåkningsmonitor, et øyeblikk tror han er to kvinner som spiller tennis.
Olav R. Øyehaug
desember 23, 2011
forestillingen om [et ukompliceret liv med en mand]
eller
forestillingen om et ukompliceret liv [med en mand]
desember 22, 2011
“Tarald rømde frå Kongsberg Våpenfabrikk som fireåring. Han var den einaste såkalla prøverørbomba som hadde klart det. Kort etter la fabrikken ned drifta, og dei involverte forsvann frå landet, for ingen ville vere i nærleiken dersom ungen tenkte den innpoda koden “Eg sprengest” tre gonger etter kvarandre og såleis gjekk i lufta og utsletta seg sjølv og alt anna i ei mils omkrins.
Alle som har prøvd å ikkje tenke ein gitt ting, veit for eit kunststykke det er, men 79 år etter at han rømde, sit Tarald udetonert ved sida av kjærasten sin, Oda, på ein benk inne i Åsane Kjøpesenter. Kvar torsdag pyntar dei seg og går ned her for å sitte på denne benken, så alle kan sjå at dei framleis verkeleg er forelska.”
Olav R. Øyehaug: Kodane
