belle reddar dagen

eg kom heim til denne traumatiske hendinga:

(ja, det er eit heildekkjande burberrysjal/pledd du ser!) som ei følgje av dette vart eg litt skadd i hovudet eit bel, og særs motlaus i høve til skulearbeidet. då er det gildt at det finst ei som hentar solbærte – på eit prikkefat – til meg!

og kindersjokolade!

(fjas på fjesboka er også ein del av terapien. det var dessutan gjevande, slik ein kan sjå i førre innlegg)

etter teen og sjokoladen gjekk det betre. i staden for å liggja i ein traumatisert krøll på golvet, har eg både skrive innleiing og fått heile genussystemavsnittet på stell. so no er det faktisk berre korrektur og korting att til eg kan levera (og då er det berre til å setja seg med neste oppgåve, men det er ei anna soge).

 

loppemarked

en liten tur på loppemarked før resten av helga skal tilbringes med dramatikk, te og rødvin. kom heim med klovnete kjerringsko, kattete ulljakke og to generelt gilde gensere. under hundrelappen til sammen, enda jeg overhørte at de som syslet med pengene mente “det koster litt mer i dag, men i morgen skal alt vekk, så da blir det lettere å prute!”. jeg syntes ikke det var så dyrt, så jeg dreit i prutinga.

fangsten i bilder:

kjerringsko, her i god samspill med favorittslaurebroka, og mindre godt samspill med mobilkameraet.

kattejakka (20% ull, litt angora og litt ymse) og genser med attråverdige knapper. den andre genseren (blågrøn på farge, for de som lurer) er til vask, men kommer trolig sterkt tilbake ved et senere høve.

nå skal jeg lese et skuespill.

 

dróttkvætt

dróttkvættet, forteller lyrikkens liv, var det viktigste versemålet i skaldepoesien i vikingtida. dette versemålet høvde særs bra til framføring for kongen – eller drotten, som de kalla folk av slik rang den gangen. for nerder av noe lavere rang, vil dróttkvættet alltid først og fremst være et überfantastisk ord. dróttkvætt! på høyde med stedsnavn både på radøy og osterøy (der en mellom anna kan finne steder som heter “peramodlhusmyra”, for de uinnvidde).

fint er det også at ordet “drótt” oppklarer hvorfor norskekongen har en dronning (drott-ning) og ikke en konginne (jfr. til dømes tysk “königin”).  herlig? bare lite grann synd at vi ikke framleis har en drótt da.

 

synkroniserte vener

eine dagen kjem helene attende frå tyskland med ei fyrstikkøskjestor ordbok som gjev innsyn i den intenst vanskelege dialekta i köln-området. noko eg, ut frå helene sine erfaringar, heilt klart treng om eg ei gong skal dit.

nokre dagar etterpå får eg post frå ane i volda. den er pakka inn i eit bykart over ein viss tysk stad – köln!

wat jéit dann hee af?

herleg er det! takk skal de ha!

 

ikkje tenke på gjenter midt i veka. det gjer ingen.

men når det nærmar seg enden av veka går det an. då kan ein lesa fuglane. det kan også også henda at ein må lesa fuglane, og vera ferdig til onsdag, men fint er det no likevel.

eg har illustrert utgåve! (eg har sett filmen bileta er tekne frå òg. tykkjer det var ei særs god filmatisering.)

som om ikkje det er nok, er boka litt illustrert av førre eigar. ho (ut frå skrifta gissar eg på hokjønn) har mellom anna sett somme av dei vanskelegare nynorskorda om til bokmål. og teikna raude strekar i margen utanføre interessante tekststader. kjekt å vita at boka har sett litt av verda. dessutan er det ei føremon å sjå kva eg skal bita meg merke i, allereie på fyrste gjennomlesing!

det var nok om boka i fyrste omgang. no må det fagre bokmerket – del av ei teøskje – få litt spalteplass:

fine ord, og ein kinesisk katt som målar og drikk te frå ei pære-tekanne, lyser opp når det er torevêr ute. til liks med resten av bokkråa:

her flyktar eg frå kjipe kvardagar, her drikk eg te og les pensum om morgonane, her tenner eg ljos og drikk vin om kvelden, her varmar eg meg på sauefellen når eg kjem inn frå regnet, her bur eg heile hausten.

 

meir nynorsk i fjernsynet!

du saknar fjernsynsseriar og filmar teksta på nynorsk, seier du? sjekk ut den sjarmerande føremiddagsserien “kamp i kulissene” (“the game”) på tv2 zebra! høver fint om du har ferie i skitvêr, skulkar skulen eller av andre grunnar ikkje har betre ting å gjera klokka 13:30. serien provar at nynorsk tekst høver vel så bra saman med farga amerikanarar, som med bleike skotske etterforskarar:

eg har ikkje fulgt med, så eg anar ikkje kva den handlar om, men den er no i alle fall ikkje dårlegare enn liknande seriar. det skal nemnast at tekstinga rett etter bilete tre gjekk på ein klassisk “me sjåast”-smell, men det gjer me jo alle. (det heiter “me sest”)

 

gode søkjestrategiar

slik finn folk bloggen min:

slikt lyser opp statistikksida! endå det er mogeleg me veit ganske godt kven som står bak dei to siste visningane i dag. .

fine og fantastiske isabel skreiv forresten eit innlegg om fenomenet allereie i går, der ho mellom anna gjer greie for kva “isabel seier” eigentleg går ut på.

 

fredagslukke

tilværet i 30 gradar pluss (innandørs i skuggen) kjem seg voldsomt om det vert kombinert med skotsk krim teksta på nynorsk. (og ja; med eit snøgt innslag av sekkjepipe og kilt.) den skotske dialekta er sjølvsagt det heitaste, men lèt seg ikkje transkribera så lett. heldigvis gjer nynorsktekstinga ein sterk innsats*:

“eg skal halde utkik, klokka eitt”

“kanskje eg er synsk, guten min”

“levande blomar har krav på respekt”

“eg ville ikkje støyte på dykk”

“vi er for unge til å døy”

“han var heilt frå seg av otte”

“her kjem guten”

“dette er berre tull”

“to drap tel meir enn ryet ditt”

“ho skulle møte einkvan”

“eg gjev meg ikkje før eg veit korleis du bar deg åt”

“det er mi skuld at ho har drepe på nytt”

*for skotsk er jo  sogning på engelsk, sant?

 

sjå keyboardet!

eg ryddar rommet mitt heime fordi eldste bror min sine ting også skal flytta inn dit i løpet av sumaren. eg finn ut at eg har mykje skit, og minst like mykje gildt. som til dømes desse postkorta som hang inni bokhylla:

(ja, det er eg som har farga teksta blå) tenk at sjølvaste pelle politibil og han onkel rikhard har sendt kort til meg då! sjølv om eg tykkjer det er litt rart at dei vil ta bilete saman med tjuvane. dette reagerte eg veldig på då eg fekk kortet òg, minnest eg såvidt.

farmen-kortet har ikkje ei like kjekk framside, men på baksida har morten abel skrive autograf og teikna seg sjølv (eller nokon andre). jacob og eg fann han på tv2-huset då me hadde od-dag der som fjortisar.

merk at pelle politibil har sendt kortet som c-post. vil dette seia at det finst post som går treigare enn b-post? eller er det berre kategorien for kort?

 

merknadsfeltet

- den gildaste delen av stadnamnsarbeidet. i merknadsfeltet står det noko utfyllande om stadnamnet. dette er ofte til hjelp når namnet skal plasserast og det ikkje kjem fram av sjølve namnet om det er namn på elva, haugen eller bakken bortom (slikt kan jo liggja nært på eit kart). ofte fortel merknadane opphavet til namnet. dette er god underhaldning. ofte er merknadane berre heilt på syre. dette er også god underhaldning. eg har sjølvsagt samla dei eg likar best:
(eg har ikkje lese korrektur på merknadane)

fæle:

“Opphenjarholte” – dei gamle seier at ein sau hengde seg der
“Dreparmyra” – mange dyr gjekk uti her og drap seg
“Grimliæ” – dei vaksne skremde borna med at der budde GRIMMEN, en fantasifigur

hyggjelege:

samlingsstad for karane for ein sundag føremiddagsprat
danseplass for kalvar når dei kom h[eim] (gissar på slutten då dette ikkje kom med på utskrifta)

på syre:

steinut og ofte vassjuk ås
kane kan bety snutt, noko framståande
“Fadderstein” – dei døypte ein unge her og brukte steinen som fadder
“Kjerring” – Kjerring er eit skjær som ligger dumt til

fint formulert:

etterturk av høy på Løbakken dersom veret laga seg
her var lagleg å sitja å kvila

greitt å vita:

stor fin fura vaks her (har ikkje noko med namnet å gjera)

overraskande:

her holdt sjørøverene til og seilte til Lurefjorden og røva skip (shit, på RADØY?!)

til ingrid:

“Rabbhaugen” – der var bustad til dei fleste på Mjøs i gamle dagar