eg høyrer røyster. altar, tenorar og mezzosopranar og det som elles måtte finnast i eit kor. dei syng alle ensemblesongane i les miserables, fleirstemt og med overlappande parti. omatt og omatt. i heile dag har dei helde på, dei gjer meg galen, endå eg tykkjer det er utruleg fint. særskilt slit det på meg at eg utover “kan du høyre folket syng, det er ein song for arge menn“, ikkje hugsar noko av teksten, og såleis ikkje kan synga det som spinn inni hovudet. ( -som om eg kan det i utgangspunktet med overlappande femstemt song-) og det er det einaste botemiddelet eg veit om for slikt – å læra seg teksten utanat.

 

bidrag til mi magre songtekstsamling ynskjest varmt velkommen.
dei norske songtekstane, vel å merka.