ja, det er ein skilnad!

no trur du kanskje dette er ein skilnad berre språknerdar er i stand til å identifisera? neidå, i dei fleste tilfelle er det så enkelt som berre det. skilnaden ligg i at ordet som endar på -ning ofte har ei meir konkret tyding enn ordet som endar på -ing. samstundes knyter -ing-orda seg tettare til verbhandlinga enn det -ning-orda gjer. så sjølv om desse orda ofte er uforskamma like i forma, er det skjeldan me gjer feil når me brukar dei, fordi me umedvite veit dette. dei som lærar norsk som framandspråk har nok større problem.

døme ja? fleire:

ning:
bygning
pakning
strekning
løysning ( svaret)

ing:
bygging
pakking
strekking
løysing (prosessen der ein kjem fram til svaret)

i høve det siste ordet er det rett nok fritt fram. det var eit dårleg døme.

ps. eg er syrgjeleg skuffa over at “skilnad” er ei klammeform. fy faderen! (kvifor eg er lei meg? fordi: “skilnad” – tydeleg i slekt med verbet “skilje” og “forskjell” – for + skjell…skjelle for? forskjelle? kva er det?)