det er vanskeleg å lesa lekser på biblioteket når

: Margreta sit i fangeholet med djevelen sjølv, og han byrjar fortelja: “eg kjem til folk når dei søv og vekkjer dei opp, og eg let dei tumle med unyttige saker, og om dei kan passe seg når dei vaker, då let eg dei synde når dei søv.” unyttige saker? tyl?

(tufta på ei faktisk hending)

: djevelen er litt skuffa fordi Margreta har trakka på han: “ikkje veit eg kva eg skal ta meg til no som ei møy har sigra over meg. eg ville ikkje ha teke det så tungt om ein mann hadde gjort dette.”

: soga uventa byrjar å marknadsføra seg sjølv: “den som skriv mi lidingssoge eller den som kjøper boka” skal fyllast med den heilage ande. og det skal gå dei godt i livet.

: Kimbe slengjer skit om menn som “ikkje toler såra sine”, heilt til Tormod høgg av han handa. “og dei seier at Kimbe bar såret sitt ikkje det slag betre enn dei han før hadde lasta.”