etter å ha dansa heile natta kjende eg for å konsultera “veien til skjønhed, sundhet og et langt liv” for å finna ut korleis eg skulle bera meg åt framover.  eg vil jo ikkje få gulbleg og sygelig hudfarve heller. eg fann ikkje noko om kva ein skulle gjera om ein hadde råka ut for å tilbringa den halve nat oppe, men eg fann ut korleis mat kan ha indflydelse paa vore lidenskaper og tilbøyeligheter. det kan jo vera greitt å vita til seinare. og så forklarar det jo kvifor eg er så glad i fårekjøt, lidenskapeleg og romantisk som eg (likar å tru at eg) er.