i går hende to ting som skulle syna seg å verta avgjerande for dagens jolakalender.

I) eg fekk att “norrøne tekster i utval” som har tent annanstad i haust.
II) eg leverte frå meg 6000 ord med litt ymse kvalitet og fekk jolaferie.

yr og galen og ikkje så reint lite tiltakslaus der eg sat i brå fridom, fann eg ut at det var ein utruleg god idé å køyra ei eller anna soge frå dei norrøne tekstane gjennom gugelomsetjaren.  her høver det å ta ei lita pause og etterlysa meir norrøn tekst på verdsveven, då eg (her kjem det galne) måtte skriva inn teksten sjølv. de kan jo sjølve tenkja dykk kor tidkrevjande dette var i møte med stungen d og slikt. ctrl + v for å seia det slik. heldigvis var eg høg på brus i den avgjerande augneblinken, og ansa ikkje heilt kva eg hadde gjeve meg utpå.

ikkje uventa vart det ikkje så mykje tekst ut av dette. då rusen gjekk ned fann eg det meir vitugt å fara til sengs. dessutan – det kan vera brusen som snakkar att – vart dei omsette stykka helst grisete, tykte eg. kan eg leggja ut slikt når det opphavleg handlar om ei sæl jomfru? tenkte eg. og så gjorde eg det likevel, sjølvsagt. huff nei… eg kan melda at det var verdt det, sjølv om det kanskje er litt vanskeleg å sjå for dei som ikkje kjenner teksten.

ordi du ikkje kan slå meg frå kjærleiken til guden Min og eg vil tene han så lenge eg lever: Eg vil kroppen min tåke i torturen som anda kan gleðjask med heilage menn i glansen av den himmelske staten.

tellingen var veldig sint og beordra at det skulle resultere i eit fengsel, og skulle gje henne jomfru tur med nokre problem.

Eg kjem til folk når dei søv, og eg snudde dei opp, og la Eg vandrar dei til únýtra del. Men viss dei kan ved å sjå, når dei våken, så skal eg la skadelidde som dei søv.

Eg veit ikkje kva eg skal ta, er ei jomfru ein har over meg stigit. Eg kom ikkje, viss mannlege mannen hadde gjort.

enno eg ber, Her, som skriv historia mi lidenskap eller kjøpe boka, fyll den heilage ånda.